คุณปาริชาต แย้มอรุณ กล่าวว่า ชื่อปาริชาติ  แย้มอรุณ ชื่อเล่น ยี่หวา ปัจจุบันอายุ 36 ปี ทำงานที่ สำนักงานสรรพากรพื้นที่ สาขาบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ตำแหน่งพนักงานภาษีสรรพากร ตั้งแต่ปี 2558 ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่จังหวัดราชบุรี สาเหตุความพิการ คือ พิการตั้งแต่กำเนิด กายอุปกรณ์ที่ใช้ รถวีลแชร์ และสามารถขับรถยนต์ได้ มีบุตร 2 คน คนโตผู้ชายอายุ 17 ปี คนเล็กลูกสาวอายุ 9 ขวบ อยู่กัน 3 คนแม่ลูก “หวา” เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว หลักๆ พี่ชายจะดูแลน้องเพราะว่า เขาโตแล้วเลยไม่ค่อยลำบากเท่าไหร่ ส่วนใหญ่อยู่แต่บ้าน ดูหนัง เล่นเกมส์ เลี้ยงแมว ไม่ค่อยได้ไปไหน อยู่ด้วยกัน 3 คน โชคดีที่พี่ชายและญาติอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน วิธีดูแลความรู้สึกของลูก หวาจะใช้การพูดคุยมากกว่า แล้วพาลูกๆ ไปสนามกีฬา เวลาไปซ้อมจะได้เจอเพื่อนๆ ของหวา แล้วอธิบายกับลูกว่า “ดูพี่เขาซิเค้าเป็นนู่นนี่นั่นเขายังไม่ท้อเลย” ให้เขาได้มีส่วนร่วมในชีวิตของเรา เวลาเขาออกไปข้างนอกเพื่อนลูกเห็นก็จะถามทำไม แม่ต้องนั่งรถเข็น เขาจะได้ไม่รู้สึกว่าเป็นปม
          ทัศนคติของลูกที่มีต่อความพิการเป็นอย่างไร หวาจะบอกลูกว่า หนูเกิดมาโชคดีที่สุดแล้ว ร่างกายครบ 32  แข็งแรงแบบปกติ หนูอยากจะไปวิ่งเล่นที่ไหนก็ได้ อยากจะเล่นกับเพื่อนก็ได้ อย่างแม่เกิดมาแล้วพิการอยากเล่นกับเพื่อนก็ไม่ได้ อยากจะไปไหนก็ไม่ได้นอกจากนั่งดูเขาเล่น พวกหนูคือโชคดีมาก ให้เขาเก็บความโชคดีไว้เป็นประโยชน์ที่สุด เมื่อมีปัญหาเข้ามาในชีวิตและครอบครัว หวาจัดการโดยการหาสาเหตุของปัญหานั้นเกิดจากตรงไหน ต้องรู้จุดของปัญหาก่อนเพื่อจะแก้ไขได้ตรงจุด ส่วนจะแก้ได้มากน้อยเพียงใดค่อยมาลุ้นอีกที ส่วนกำลังใจจะได้จากลูก เพราะลูกคือ กำลังใจสำคัญของหวา
               จุดเริ่มต้นในการเป็นพนักงานภาษีของสรรพากร คือ ตอนนั้นได้รับการแนะนำจากอาจารย์ที่ศูนย์ปากเกร็ด ท่านส่งข้อความมาบอกว่า กรมสรรพากรรับคนพิการ ลองไปสอบดู ถ้าสอบได้เขาจะส่งไปทำงานใกล้บ้านที่สุด มันจะได้สะดวกกับเราในการเดินทาง จึงลองสอบผลออกมาคือได้ เป็นการจ้างตามวุฒิการศึกษา ได้สิทธิสวัสดิการเทียบเท่าพนักงานทั่วไป
          ปัญหาอุปสรรคในการทำงานที่พบ ด้วยความที่ต้องทำงานร่วมกับคนปกติ คือ เพื่อนร่วมงานค่อนข้างมีอายุ มุมมองของเขาที่มองคนพิการเป็นภาระ จะลำบากเขาหรือเปล่า ต้องช่วยเหลือดูแลหรือเปล่า นี่คือสิ่งที่เขาคิด แต่สิ่งที่เราต้องทำให้ได้คือ ให้เขาเลิกคิด เราต้องพิสูจน์ตัวเองให้ได้ว่า เราดูแลตัวเองได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นภาระของเขา และเขาไม่ต้องช่วยเหลือเรา
          ทัศนคติของเพื่อนร่วมงานใช้เวลาพิสูจน์ตัวเองเป็นปี กว่าเขาจะยอมรับความสามารถของเรา เนื่องจากเขากลัวว่าจะทำงานผิด ทำพลาด ทำไม่ได้ ไม่มั่นใจในความสามารถ หวาจึงใช้วิธีพยายามของาน บอกว่า “พี่หนูทำได้ พี่ลองให้หนูทำดูก่อน” จนในที่สุดเป็นหน้าที่ไปโดยอัตโนมัติ ทำให้เรามีความสุขในการทำงาน
          การที่เป็นนักกีฬาทีมชาติมีผลกระทบกับงานค่อนข้างมาก เนื่องจากต้องขอตัวไปเก็บตัวซ้อม ต้องใช้เวลา 6 – 8 เดือน หวาจัดการโดยวันหยุดที่ไม่ต้องซ้อมกีฬาจะขับรถกลับมาเคลียร์งานทุกอาทิตย์ตลอดระยะเวลาที่เก็บตัวซ้อม ทำให้ไม่มีปัญหาใดๆ หวาสามารถเคลียร์งานในความรับผิดชอบได้ การที่เป็นนักกีฬาทีมชาติหน่วยงานให้การสนับสนุนโดยการอนุญาตให้สามารถไปเก็บตัว ไปแข่งขันได้ ต้องขอขอบคุณไว้ ณ โอกาสนี้ด้วยที่กรมสรรพากรสนับสนุนให้ยี่หวาไปปฏิบัติหน้าที่ในฐานะนักกีฬาทีมชาติ เป็นองค์กรที่ยิ่งใหญ่และมีน้ำใจเป็นอย่างมาก